Op 22 juli ll. keurde de Vlaamse Regering een uitvoeringsbesluit bij het decreet Integraal Waterbeleid van 18 juli 2003 principieel goed. Dit besluit ligt nu ter advies voor aan de Raad van State.
Met het decreet Integraal Waterbeleid werd de Europese Kaderrichtlijn Water omgezet in Vlaamse wetgeving, maar om het integraal waterbeleid in de praktijk verder te kunnen uitwerken moeten nog een aantal praktische zaken worden geregeld.

Zo worden met het nieuwe uitvoeringsbesluit de watersystemen geografisch ingedeeld. Dit betekent dat de grenzen van de stroomgebieden, de (internationale) stroomgebieddistricten, voor wat het aandeel van Vlaanderen betreft, de bekkens en de deelbekkens zoals bedoeld in het decreet, op kaarten worden vastgelegd.

Daarnaast wordt de organisatie van het integraal waterbeleid concreet vastgelegd op de drie niveau’s.
Op niveau van het Vlaams gewest wordt de Minister, bevoegd voor het leefmilieu en het waterbeleid, belast met de coördinatie en de organisatie van de planning van het integraal waterbeleid. Op het Vlaams ambtelijk niveau is de coördinatie in handen van de Coördinatiecommissie Integraal Waterbeleid (CIW). Deze commissie, die de opvolger is van het vroegere VIWC, wordt voorgezeten door de leidend ambtenaar van de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM).

Voor de 11 bekkens en voor de deelbekkens legt het uitvoeringsbesluit een aantal regels vast i.v.m. de samenstelling en de werking van o.m. het bekkenbestuur, de bekkencoördinator, het bekkensecretariaat, de bekkenraad en de op deelbekkenniveau nog op te richten waterschappen.

Samen met de principiële goedkeuring van dit besluit besliste de Vlaamse Regering ook tot de aanwerving van 16 voltijdse niveau A (o.m. als bekkencoördinators), werd een bijkomend krediet van 250.000 euro vrijgemaakt voor de werking van de bekkensecretariaten en werd afgesproken om zo snel mogelijk de uitvoeringsbesluiten met betrekking tot de watertoets en de vismigratie ter goedkeuring voor te leggen.

In WATER nr. 17 van mei-juni is een uitgebreide toelichting verschenen over het secretariaat van de CIW. In de volgende edities van WATER zal de verdere uitbouw en organisatie van de bekkenwerking in Vlaanderen uitvoerig aan bod komen.

ir. Michel Bruyneel
Hoofdredacteur WATER

Klik hier voor volledig artikel [HI RES] [LOW RES]

Scaldit is een grensoverschrijdend pilootproject dat loopt in de schoot van de Internationale Scheldecommissie (ISC) en een eerste stap vormt in de uitvoering van de Europese kaderrichtlijn Water in het Scheldestroomgebiedsdistrict. Het ging van start op 1 januari 2003 en eindigt op 31 december 2006. De projectpartners uit de verschillende oeverstaten van de Schelde bundelen hun krachten om op een transnationale schaal de artikel 5-analyses van de kaderrichtlijn op te maken. Deze analyses omvatten de karakterisering van het stroomgebiedsdistrict, de druk- en impactanalyse en de economische analyse. Eén van de besluiten van het Scaldit-rapport is dat bijna alle relevante waterlopen in het Scheldestroomgebiedsdistrict zwaar belast zijn door lozingen en tevens sterk veranderd zijn als gevolg van de hydromorfologische drukken. Men loopt het risico dat de doelstellingen van de kaderrichtlijn Water niet gehaald worden tegen 2015, het jaar waarin de goede toestand in alle wateren een werkelijkheid zou moeten zijn. De resultaten van het Scaldit-project zullen de opstap vormen naar het toekomstige gezamenlijke stroomgebiedbeheerplan voor het Scheldestroomgebiedsdistrict.

Klik hier voor volledig artikel [HI RES] [LOW RES]

Het artikel geeft een interessante samenvatting van drie studies waarin de biobeschikbaarheid van micropolluenten in aquatische systemen via Actieve Biomonitoring (ABM) wordt geëvalueerd. In de eerste twee studies werd de accumulatie van micropolluenten vergeleken tussen gekooide en residente organismen van de larven van de dansmug en de driehoeksmossel. Voor de derde studie werden op 56 plaatsen, verdeeld over Vlaamse waterlopen, kooien uitgehangen met driehoeksmossel.
Uit de studie blijkt duidelijk dat gekooide driehoeksmossel een goed beeld geven van de biobeschikbaarheid van micropolluenten.
De auteurs besluiten dat zowel dansmuglarven als driehoeksmossel bruikbare soorten zijn voor actieve biomonitoring. De driehoeksmossel heeft daarbij als voordeel dat zij groter zijn en langer leven. Mits enkele kleine aanpassingen zal het gebruik van gekooide driehoeksmossel zeer waardevol zijn bij de evaluatie van micropolluenten die aanwezig zijn in het aquatische milieu.

Klik hier voor volledig artikel [HI RES] [LOW RES]

Waterbeheerders worden de laatste jaren meer en meer geconfronteerd met uitheemse waterplantensoorten die zowel wateroverlast als ecologische schade veroorzaken. In Vlaanderen vormen vooral de grote waternavel, het parelvederkruid en de waterteunisbloem een probleem. Zij verspreiden zich vanuit voornamelijk particuliere vijvers tot in de waterlopen. In het artikel wordt eerst een overzicht gegeven van de ervaringen uit het buitenland inzake de bestrijding.
Daarna wordt de aanpak in Vlaanderen besproken, vooral deze in de provincie Antwerpen. Hierbij wordt zowel ingegaan op de historiek inzake de verspreiding en de bestrijding als op de interbestuurlijke aanpak die in 2005 van start ging. De reeds genomen acties m.b.t. inventarisatie, sensibilisatie en bestrijding in de provincie Antwerpen worden beschreven en tot slot wordt hiervan een eerste evaluatie gemaakt. Er dient hierbij genoteerd te worden dat in de provincie Antwerpen al meer dan 80 locaties gekend zijn waar ten minste één van de drie soorten aanwezig is.

Klik hier voor volledig artikel [HI RES] [LOW RES]